To, z czym mamy do czynienia po wejściu w życie, uchwalonej najprawdopodobniej nielegalnie, nowelizacji ustawy o ochronie przyrody, co do zasady wyczerpuje (a w istocie daleko je przekracza) znamiona czynu stypizowanego w art. 181 § 1 Kodeksu karnego, mówiącego o tym, iż kto powoduje zniszczenie w świecie roślinnym lub zwierzęcym w znacznych rozmiarach, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Ustawa narusza również art. 74 Konstytucji RP (obecnie faktycznie nieobowiązującej). Współwinne naruszeń są władze RP, parlamentarzyści głosujący za ustawą (również z opozycji) i obywatele, którzy skwapliwie korzystają z nielegalnie uchwalonego prawa.

Od kilku tygodni polskie miasta wyglądają, jakby na ich terenie rozpoczęły się działania III wojny światowej. Drzewa giną tak szybko, jak ginęłyby w dywanowych nalotach bombowych. Wszystko to dzieje się przy utrzymującym się całą zimę smogu, który najzwyczajniej w świecie uniemożliwia oddychanie. Droga do katastrofy ekologicznej jest wytyczona, prosta i nieodwołalna. Nie ma najmniejszych wątpliwości, że w lecie polskie miasta i miasteczka staną się szklaną pułapką, z której nie ucieknie się również na wieś, bo drzewa zginą wszędzie.

Najprawdopodobniej do końca roku Polska stanie się literalnie czymś w rodzaju powołanej do życia w literackiej wizji J.R.R. Tolkiena krainy Mordoru, złowieszczej, zatrutej wyziewami wulkanów i kuźni orków, nienadającej się do zamieszkania pustyni. Sytuacja jest tragiczna i całkowicie beznadziejna. O ile zagłada polskiej przyrody trwała już pod rządami dawnej, relatywnie restrykcyjnej i permanentnie obchodzonej ustawy, to w chwili obecnej mamy do czynienia z jej holokaustem. Nie ma żadnej możliwości powstrzymania szaleństwa, a jedyne, co można zrobić, to prowadzić kronikę zbrodni.

Jeśli nie spali nas globalne ocieplenie (co jest mało prawdopodobne), to (być może) można będzie myśleć o odbudowaniu prawa i poszukiwaniu nowych form społecznego współdziałania. Ale zniszczenia w przyrodzie (koniec końców narodowej) będą miały fundamentalnie niepowetowany i ostateczny charakter. Czegoś takiego na polskich ziemiach nie dopuścili się nawet zaborcy i okupanci. Wszyscy, którzy uczestniczą w tych działaniach, powinni wiedzieć, że biorą udział w niszczeniu przyrodniczego dziedzictwa (ostatecznie dobra narodowego) i powodują całkowicie bezpośrednie zagrożenie życia dla wszystkich, włączając w to przyszłe pokolenia (o ile możemy zasadnie zakładać ich istnienie), a mówiąc wprost życie własnych dzieci.


PS Myślę, że w przeciągu kilku lat Polska może się po prostu przestać nadawać się do życia. "Dobra zmiana" pozwoliła na dokonanie własnymi rękami katastrofy najpierw ekologicznej, potem humanitarnej. Już w połowie roku nawet dla niej stanie się jasne, że z tego trzeba się wycofać. Tyle tylko, że przywrócenie ochrony drzew w Polsce (a dokładniej ochrony przyrody jako takiej) będzie jak przywrócenie ochrony gatunkowej tura.